Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου, 2022

“Τυφλή βία. Ως πότε θα την ανεχόμαστε;” του Γιώργου Μπάκου

Ρoή Ειδήσεων

Τα έκτροπα της 9ης Μαρτίου στη Νέα Σμύρνη, οι πολεμικές εικόνες που πλημμύρισαν τις οθόνες μας, φωτογραφίες τραμπούκων με μολότοφ, καδρόνια, μπετόβεργες και λοιπό εξοπλισμό, με αποκορύφωμα την αποτρόπαια, δολοφονική επίθεση σε βάρος αστυνομικού εν ώρα υπηρεσίας είμαι σίγουρος ότι συγκλόνισαν την κοινή γνώμη. Η εικόνα ενός ανθρώπου αναίσθητου, πεσμένου σε μια λίμνη αίματος δεν είναι κάτι που μπορεί να διαχειριστεί εύκολα ο ανθρώπινος νους. Τα λυπηρά αυτά συμβάντα δυστυχώς δε συνέβησαν εν κενώ, αλλά ήταν επακόλουθο μιας αλληλουχίας γεγονότων η οποία κορυφώθηκε χθες, χωρίς δυστυχώς να αποκλείεται ότι δε θα υπάρξει και συνέχεια.

Εδώ και εβδομάδες, παρατηρείται συστηματική προσπάθεια από τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, η οποία αποσκοπεί στην καθημερινή διοργάνωση πορειών, παρεμβάσεων, διαδηλώσεων και γενικότερα αναταραχών. Το πολιτικό αφήγημα αλλάζει φυσικά με το πέρας των ημερών, για να αποφευχθεί και η πλήξη των συμμετεχόντων. Νόμος-πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, απεργία πείνας Κουφοντίνα και αστυνομική βία -εσχάτως- η θεματολογία των διαδηλωτών. Η Αριστερά προσπαθεί καταφανώς να εργαλειοποιήσει τη δικαιολογημένη, συσσωρευμένη κόπωση των πολιτών λόγω πανδημίας και να τη μετατρέψει σε όπλο κατά της Κυβέρνησης. Όλα αυτά, χωρίς φυσικά να λαμβάνει υπόψιν το υγειονομικό κόστος και υιοθετώντας πολιτικά τα πλέον βίαια, αυταρχικά, περιθωριακά στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας. Στόχος τους να δημιουργήσουν ένα νέο κίνημα αγανακτισμένων, (τους «Αγανακτισμένους 2.0» αν θέλετε) και να τους χρησιμοποιήσουν ως όχημα προς την εξουσία, όπως έκαναν άλλωστε και την περίοδο από το 2011 και μετά. Σε πλήρη αντίθεση με τη στάση του Σύριζα, η Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επέδειξαν υπεύθυνη στάση αναφορικά με το περιστατικό αστυνομικής βίας την Κυριακή στη Νέα Σμύρνη και κίνησαν άμεσα τις προβλεπόμενες διαδικασίες διερεύνησης, χωρίς τη διάθεση να κρύψουν το θέμα κάτω από το χαλί.

Όσο η αλητεία βαφτίζεται «πολιτικός ακτιβισμός», οι τραμπούκοι «διαδηλωτές», οι τρομοκρατικές ενέργειες «παρεμβάσεις», οι συμμορίες «αντιεξουσιαστές», το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η εξιδανίκευση και η ωραιοποίηση της δράσης του πιο βίαου και αυταρχικού τμήματος της πολιτικής ζωής του τόπου. Το γεγονός ότι πλέον αντιλαμβανόμαστε σαν κανονικότητα τις μολότοφ σε μια ειρηνική πορεία, την πολιτική βία ως κάτι ανεκτό στο πλαίσιο της ελεύθερης, ανεμπόδιστης, δημοκρατικής έκφρασης, είναι κάτι που οφείλει να προβληματίσει τον καθένα από εμάς. Πρέπει επιτέλους η χώρα μας να αποτινάξει τον κόκκινο φασισμό, να απαλλαγούμε από ενοχικά κατάλοιπα του παρελθόντος και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ας σταματήσουν κάποιοι να «χαϊδεύουν» αυτούς που προσπαθούν να καταλύσουν το δημοκρατικό μας πολίτευμα, καθώς και την κοινωνική συνοχή σε κάθε ευκαιρία. Ας σταματήσουν να προσδίδουν ιδεολογικά χαρακτηριστικά σε περιθωριακά στοιχεία που το μόνο που εκπροσωπούν είναι η βία και η ανομία.

Η σιωπηρή πλειοψηφία οφείλει να πάψει να σιωπά, να πάψει να ανέχεται την τυφλή βία των εγκληματικών αυτών στοιχείων. Να δημιουργηθεί ένα πλατύ, ευρύ μέτωπο δημοκρατικών πολιτών, το οποίο θα υψώσει το ανάστημά του στη βία των τραμπούκων. Ας πράξουμε όλοι τα δέοντα, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και πολίτες, ο καθένας στο βαθμό που του αναλογεί, πριν χυθεί κι άλλο αίμα.

Του Γιώργου Μπάκου, Υπεύθυνου Πολιτικού Σχεδιασμού ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ